جایی برای تنهایی

امسال مرگ و میر ها زیاد بود. نه. نمی دونم شایدم آدم های بزرگی از بینمون رفتن. شایدم اون آدم ها فقط برامون خاطرات روز های کودکی و نوجوانیمونو ساختن.

امروز تو تلویزیون یکی می گفت : آدم ها انسان های خاطره بازی هستن.

راست میگه وقتی کسی میمیره میشه این رو به خوبی فهمید

امروز فکر می کردم چرا بچه ها همیشه از ته دل خوشحالن؟

شاید چون نه گذشته ای دارن که بخوان به خاطر از دست رفتنش یا خاطرات تلخش غصه بخورن نه آینده براشون معنا و مفهوم خاصی داره که بخوان نگرانش باشن.

پس مجبورنبه حال فکر کنن و تو حال زندگی کنن و از لحظه به لحظه زندگی لذت ببرن

کاش می شد مثل بچه ها فکر کرد. خیلی خوب می شد