جایی برای تنهایی

کم کم دارم زندگی مجازیم رو دوباره شروع میکنم

از وقتی اومدم اینجا اول فیس بوک. بعد فرند فید و پیدجین و امروز هم که توییتر

فقط نمی دونم بین اینجا ووبلاگ وردپرسم کدوم رو انتخاب کنم

دلم می خواد از جایی که هستم بنویسم

تا این روز ها هم یادم نرود

از دلتنگی ها و از امید های جدید

هر روز می رم تو وبلاگ وردپرس. بهش یه نگاه میکنم. بعد میرم پی بقیه زندگیم. جدی چرا ذوق نوشتنم کور شد؟


To Tumblr, Love PixelUnion